Op het internet is er weinig te vinden over de suzuki GSR. Vaak kom je uit op sites waarop de GSX-R wordt besproken. Na een lange zoektocht heb ik eindelijk de acceleratie cijfers gevonden. Het komt uit een tijdschrift en vergelijkt de GSR600 K7 met een GSXR K5 (zelfde blok!)

According to Fastbike Magazine tests:

GSR600 K7
0-60: 3.59 (=96km/u)
0-100: 8.42
0-120: 13.92
Standing Quarter Mile: 11.93 @ 114.09

Top Speed 139mph.

GSXR600 K5
0-60: 3.95
Standing Quarter Mile: 11.87 @ 123.84
Top Speed 156mph.

Het verschil in tijden komt doordat de GSR meer koppel heeft bij lage toeren waardoor deze sneller optrekt. De GSXR heeft meer pk die wel later vrij komt waardoor deze een hogere topsnelheid heeft.

Zwiép!
Dit verhaaltje begint al begin maart, toen ik al bericht van Daan kreeg dat ik de Suzuki GSR600 aan de tand mocht voelen. Het ding bij Suzuki Nederland opgehaald en op weg naar huis ‘vergiste’ ik me en nam de nieuwe afslag richting Nieuwegein…. kon ik tenminste volgas de nieuwe oprit opknallen. Het GSX-R motorblok mag dan teruggetuned zijn op koppel en vermogen, gaan doet –ie nog steeds als de spreekwoordelijke banaan. Op het moment van invoegen tilt de winddruk m’n tanktas de lucht in, ik kon ‘m nog net opvangen. Dat krijg je met Nakeds… weinig windbescherming. Dus ook op de GSR: nul windbescherming.

Blerk!
’s Maandags daarop was het wel koud, maar er was geen nattigheid gevallen dus ik dacht ik ga gewoon met de Suzuki naar m’n werk. Ondanks de kou sloeg de GSR met een fel HÍINGG aan, ik nog steeds weinigvermoedend in het zadel. Ik zwaai nog naar vrouw en kids en rijd weg. Het volgende moment zeil ik ruggelings over straat, de GSR was met een verschrikkelijk klinkend CRRSSHHH-geluid over de weg aan het schuren. De snelste blerk ooit…. Waarschijnlijk toch een opgevroren stukkie weg voor de deur, hè, hè. Ahum, ik was nog geen 15 meter ver (zó snel warmen BT014’s dus ook weer niet op).
Al met al viel de schade gelukkig mee, gezien de schuiver die het ding maakte. Stuurgewicht, carterdeksel en bijrijdersteppie geschaafd en de schakelpook afgebroken maar geen lakschade. Ikzelf had ’s anderdaags, ondanks m’n pak, een enorme blauwe plek op m’n dij. Daar heb ik nog een week of 3 van kunnen genieten. Stomme pech, zeker, maar ik baalde verschrikkelijk. Gelukkig reageerde men bij Suzuki Nederland zeer schappelijk en mocht ik de GSR begin juni ten tweede male ophalen.

Snuk
Prachtig weer deze keer, dus meteen maar de fotoshoot met Daan afgesproken. Eerste plek was een beetje onoverzichtelijk, dus kalmpjes aan langs Daan gestuurd. Op de 2e lokatie kon ik de remmen uitproberen, want meteen na de bocht was een kruising. Conclusie: De remmen van de GSR reageren zeer fel (klein streepje op de weg) op de kleinste knijpbeweging, maar met wat oefening zijn ze toch goed te doseren. Dat ik dit keer op een Naked, en dus zonder windbescherming, rondreed was met de hitte eigenlijk wel zo lekker. “Ieder nadeel hep z’n voordeel”, zei de wijze man.
Op het bochtig parcours dat dijk heet, komt de GSR goed tot z’n recht. Het heerlijk felle blok sleurt je door elke bocht en door het brede stuur leg je de GSR makkelijk van het ene oor op het andere. Zorg wel dat je voor de bocht klaar bent met terugschakelen etc, want de GSR pakt behoorlijk bruusk op. Op een zonovergoten dag niet erg, maar overkomt je dat op een natte weg, weet ik zeker dat je dat, ondanks de BT014’s, nie-leuk gaat vinden. Met m’n Cat kan ik desnoods ín de bocht nog het gas erop zetten, maar met de GSR is dat vragen om problemen. Het blokt snukt zowat de O-ringen uit de ketting (ik overdrijf een weinig), echt wel iets om rekening mee te houden en je rijstijl op aan te passen. Onder de 8.000 toeren gaat het al goed vooruit, maar daarboven kan-ie z’n roots echt niet meer verbergen. Als een speer jankt het blok naar de toerbegrenzer, aiaiaia, héérlijk!!
De licht te bedienen koppeling is goed doseerbaar en staat, in combinatie met de directe gasprespons, garant voor het winnen van stoplichtsprintjes. De versnellingsbak schakelt foutloos en licht door de 6 versnellingen, waarbij gezegd moet worden dat de GSR soepeler schakelt wanneer-ie z’n roots niét meer hoeft te verbergen. De zadelhoogte is met 785 mm ideaal voor de wat kleinere motorfanaat. Daardoor kwamen in mijn geval mijn lange onderdanen in de knel. Het zadel is te kort,de steppies zitten te hoog of de tank is te lang, weet ik veel. Ik zat ook continu tegen die verhoging in het zadel aan. Dat rijdt gewoon niet lekker. Af en toe had ik zelfs de neiging om in de bocht, als een Supermotard, m’n poot uit te steken.

Hallo
Je kunt maar één keer een eerste indruk maken, de indruk die de GSR op mij achterliet was er een van wildebras. Zowel voor als achter apart vormgegeven knippers en een agressief smoelwerk met een stevige nek. De achterkant ziet er zeer strak uit met de “4″ uitlaten onder het zadel. Twee echte en 2 neppers die dienst doen als achter/remlicht . Mooi hoor. Ook het geluid dat die uitlaten maken mag er zijn. Je hoort gewoon dat ze vlak onder je kont zitten.Dat anderen de looks ook geslaagd vinden, bleek wel uit de aandacht die ik met de GSR links en rechts kreeg. Sommigen zijn verbaasd dat het ‘maar een 600-tje’ is. Ik zou zeggen, doe eens stoer en trek het gas open bij een stoplichtsprintje. Kijken of je het dan nog zo schamper over een 600-tje hebt. Anderen zijn echt weg van de stoere looks. En terecht, de GSR heeft een typische, beetje agressief ogende smoel en qua styling veel weg van de (volgens mij) conceptbike B-king.

Tot slot
Ook het teruggetunede blok is verslavend, net als het in- en uitlaatgeluid. De agressieve looks sloegen over op mijn rijstijl, dus het was maar goed dat ik ‘m na een week weer bij Suzuki Nederland moest terugbrengen. Mijn rijbewijs is me lief. Terug naar de GSR: Niet alleen is het uiterlijk agressief, de rest van het pakket kan ook behoorlijk angstaanjagend zijn. Minpuntjes waren, wat mij betreft, het te korte zadel en de ssssppppieggels. Tjee, wat trilden die dingen (spiegels zaten op het stuur), daar heb je alleen voor het stoplicht wat aan. Als er dan toch dingen voor de show op moeten zitten, kies dan een oplossing zoals laatst bij de Triumph Thruxton die ik gereden heb.
Boven de 160 wordt de winddruk op je bast fors, zodanig zelfs dat je het allemaal niet meer relaxed te noemen is. Maar het blok is dan nog lang niet uitgespeeld. Het felle blok, de dito remmen maken dat de GSR niet echt een beginnersfiets is. Bij een GSX-R of R6 is dat duidelijk, maar bij de GSR valt dat minder op. Oké, je zit dan wel comfortabeler dan op de GSX-R, maar schijn bedriegt. De GSR is gewoon een blote sportmotor.

Tekst: Eric Toirkens
Bron: motormaniacs.nl